Wat zijn de nadelen van inkt op waterbasis?

Natuurlijk. Hoewel inkten op waterbasis uitstekend zijn voor veel toepassingen en de voorkeur genieten vanwege hun milieuprofiel, hebben ze wel verschillende duidelijke nadelen in vergelijking met inkten op oplosmiddelbasis en UV-uithardende inkten.

Hier is een gedetailleerde opsomming van de nadelen van flexografische inkten op waterbasis:

1. Droogsnelheid en energieverbruik

• Langzamer drogen: Water heeft een hoge verdampingswarmte, wat betekent dat het aanzienlijk meer energie nodig heeft om te drogen dan organische oplosmiddelen. Dit vertaalt zich in lagere perssnelheden.

• Hogere energiekosten: Drukkerijen moeten krachtigere en langere droogovens gebruiken, die aanzienlijke hoeveelheden elektriciteit en gas verbruiken, wat de operationele kosten verhoogt.

• Beperking op substraten: De langzame droogsnelheid maakt het lastig om te printen op warmtegevoelige, dunne of niet-poreuze plastic folies zonder geavanceerde (en dure) droogsystemen.

2. Beperkte hechting op niet-poreuze substraten

• De kernuitdaging: Dit is het grootste nadeel. Inkten op waterbasis hebben moeite om te hechten aan niet-absorberende plastic folies zoals Polyethyleen (PE), Polypropyleen (OPP, BOPP), en PET.

• Waarom het gebeurt: De inkt blijft op het oppervlak liggen en kan niet worden geabsorbeerd. Het water moet volledig verdampen voordat de inktfilm zich vormt, wat moeilijk is zonder dat het substraat het naar binnen trekt.

• De oplossing: Dit vereist vaak een voorbehandeling van de folie (bijv. corona-behandeling) om de oppervlakte-energie te verhogen en het gebruik van speciale additieven in de inkt, wat kosten en complexiteit toevoegt.

3. Printkwaliteit en beperkingen

• Lagere wrijvingsweerstand: Hoewel goed op papier, kan de inktfilm van inkten op waterbasis minder duurzaam zijn en gevoeliger voor slijtage of afwrijven op bepaalde substraten in vergelijking met de sterke film die wordt gevormd door oplosmiddel- of UV-inkten.

• Problemen met waterbestendigheid: Ironisch genoeg kan een inktfilm op waterbasis soms opnieuw oplosbaar worden gemaakt door water of hoge luchtvochtigheid na het printen, wat kan leiden tot vlekken of schade, tenzij deze is samengesteld met specifieke resistente harsen.

• Kleurdichtheid en glans: Het kan moeilijker zijn om de zeer hoge kleursterkte en glanzende, levendige afwerking te bereiken die oplosmiddel- of UV-inkten op folies kunnen bieden, hoewel deze kloof kleiner is geworden met geavanceerde hars technologie.

4. Schuimvorming

• Een veelvoorkomend probleem: De mechanische werking van de inkt die circuleert in pompen en reservoirs kan ervoor zorgen dat inkten op waterbasis gaan schuimen.

• Negatieve effecten: Schuimvorming leidt tot printfouten zoals gaatjes, ongelijke kleur en inefficiëntie van de pomp. Het vereist het constante gebruik van ontschuimers en anti-schuimmiddelen, dit zijn additieven die zorgvuldig moeten worden afgestemd om andere problemen zoals visogen of verminderde hechting te voorkomen.

5. Substraatgevoeligheid

• Verzwakking van substraten op papierbasis: Op zeer absorberende substraten zoals golfkarton kan overmatig water de papiervezels verzwakken, waardoor de drukvastheid van dozen afneemt en een zorgvuldige inktformulering en controle vereist is.

6. pH- en viscositeitsstabiliteit

• Vereist zorgvuldig beheer: Inkten op waterbasis zijn gevoelig voor pH-niveaus, die binnen een specifiek bereik (meestal 8,0 - 9,5) moeten worden gehouden voor optimale prestaties. Als de pH daalt, kunnen de harsen onstabiel worden, waardoor de inkt dikker wordt, overdrachtseigenschappen verliest en mogelijk de aniloxrollen verstopt.

• Constante monitoring: Drukkerijen moeten de pH constant controleren en aanpassen met ammoniak of aminen en de viscositeit controleren met water of additieven, wat meer hands-on vakmanschap vereist dan met stabielere UV-inkten.

7. Bevriezing en microbiële groei

• Biologische groei: Het watergehalte maakt deze inkten gevoelig voor bacteriële en schimmelgroei, vooral als ze lange tijd worden bewaard. Dit vereist de toevoeging van biociden.

• Bevriezing: In tegenstelling tot inkten op oplosmiddelbasis kunnen inkten op waterbasis bevriezen als ze in koude omstandigheden worden bewaard, wat hun chemische structuur onomkeerbaar kan beschadigen en ze onbruikbaar kan maken.

•  

• Conclusie: Het gaat om de toepassing

  De "nadelen" van inkt op waterbasis zijn alleen waar in de verkeerde context.

• Voor het printen op poreuze substraten zoals papier, karton en golfkarton zijn inkten op waterbasis vaak de superieure keuze, en hun voordelen (veiligheid, duurzaamheid, kosten) wegen ruimschoots op tegen hun nadelen.

• Voor het printen op niet-poreuze substraten zoals de meeste plastic folies, worden de nadelen grote hindernissen. In deze toepassingen worden inkten op oplosmiddelbasis of UV-uithardende inkten doorgaans gekozen vanwege hun superieure hechting, duurzaamheid en snellere droogtijden, ondanks hun hogere VOC-gehalte of kosten.

• De sleutel is om de inkttechnologie af te stemmen op het substraat en de prestatie-eisen van het uiteindelijke gedrukte product.

•